استاندارد حسابرسی ۵۷۰ (تداوم فعالیت)
فرض تداوم فعالیت یک اصل بنیادی در تهیه ی صورت های مالی است طبق فرض تداوم فعالیت واحد مورد رسیدگی معمولا به عنوان واحدی فرض میشود که در آینده قابل پیش بینی به فعالیت خود ادامه میدهد .
بند ۲۰ استاندارد حسابرسی شماره ۱ نحوه ی ارایه صورت های مالی چنین مقرر میکند که مدیریت در زمان تهیه ی صورت مالی باید بتواند ادامه ی فعالیت واحد تجاری را ارزیابی کند. صورت های مالی باید بر مبنای تداوم فعالیت تهیه شده باشد مگر این که مدیر قصد انحلال یا توقف عملیات واحد تجاری داشته باشد .
نشانه های مالی:
۱ – فزونی کل بدهی ها بر کل دارایی ها یا فزونی یا فزونی بدهی های جاری بر دارایی های جاری.
۲ – نا مساعد بودن نسبت های مالی اصلی .
۳ – ناتوانی در رعایت شرایط مقرر در قرار داد های وام.
۴ – ناتوانی در پرداخت به موقع حساب های پرداختنی .
۵ – تغییر شرایط خرید کالا و دریافت خدمات از اعتباری به نقدی.
۶ – نشانه های قطع حمایت مالی از جانب دولت یا بستانکاران.
سایر نشانه ها :
۱- عدم رعایت الزامات مربوط به سرمایه یا سایر الزامات قانونی .
۲ – تغییر قاوانین یا سیاست های دولت به گونه ای که بر واحد مورد رسیدگی آثار مالی منفی داشته باشد.
۳- وجود دعاوی حقوقی در جریان علیه واحد مورد رسیدگی که در صورت صدور رای به محکومیت واحد مزبور -تحمل نتایج آن احتمالا خارج از توان واحد مورد رسیدگی است.
استاندارد حسابرسی ۵۱۰(حسابرسی نخستین-مانده های اول دوره)
حسابرس در حسابرسی نخستین باید شواهدی کافی و قابل قبول درباره ی موارد رو به رو گرآوری کند:
الف) نبود تحریف در مانده های اول دوره که بر صورتهای مالی دوره جاری اثری با اهمیت دارد.
ب) درستی انتقال مانده های آخر دوره قبل به دوره جاری یا در صورت لزوم تجدید نظر.
ج) یکنواختی در اعمال رویه های مناسب حسابداری یا اعمال صحیح تغییرات در رویه های حسابداری در صورت های مالی و کفایت افشای مربوط.
کفایت و قابلیت قبول شواهد حسابرسی درباره مانده های اول به موضوعاتی چون موارد زیر بستگی دارد:
۱ – رویه های حسابداری مورد استفاده واحد مورد رسیدگی.
۲ – این امر که صورت های مالی دوره ی قبل حسابرسی شده است یا خیر و در صورت انجام حسابرسی موارد عدول از شکل استاندارد گزارش.
۳ – ماهیت حساب ها و خطر وجود تحریف در صورت های مالی دوره جاری .
۴ – اهمیت مانده های اول دوره نسبت به صورت های مالی دوره جاری.
استاندارد حسابرسی ۷۰۰(گزارشگری نسبت به صورت های مالی)
اهداف حسابرس:
الف)اظهار نظر نسبت به صورت های مالی بر اساس ارزیابی نتایج بدست امده از شواهد حسابرسی کسب شده وب)ارایه اظهار نظر به صورت شفاف در قالب یک گزارش کتبی همراه با توصیف مبنای آن.
اجزای اصلی گزارش حسابرس:
1- عنوان
2-مخاطب
3-اظهار نظر حسابرس
4-مبانی اظهارنظر
5-تداوم فعالیت
6-تداوم فعالیت
7-مسائل عمده حسابرسی
8-سایر اطلاعات
9-مسئولیت های هیئت مدیره در قبال صورت های مالی
10- مسئولیت های حسابرس در حسابرسی صورت های مالی
11- سایر مسئولیت های گزارشگری
12-امضای حسابرس
13-نشانی حسابرس
14-تاریخ گزارش حسابرس
مسیولیت هیات مدیره در قبال صورت های مالی:
در این قسمت از گزارش حسابرسی مسیولیت اشخاصی که در قبال صورت های مالی مسیولیت دارند توصیف میشوند.عموما این مسیولیت به عهده ی هیات مدیره واحد تجاری یا ارکان مشابه آن است. برای توصیف مسیولیت در گزارش باید تصریح شود که هییت مدیره مسیول تهیه ی صورت های مالی طبق استاندارد های حسابرسی است .این مسیولیت از جمله شامل طراحی اعمال و حفظ کنترل های داخلی مربوط به تهیه ی صورت های مالی است به گونه ای که این صورت ها عاری از تحریف با اهمیت ناشی از تقلب یا اشتباه باشد.
مسیولیت مدیریت در قبال صورت های مالی:
مدیریت باید سایر اطلاعات حسابرسی نشده را که ممکن است اشتباها حسابرسی شده محسوب شوند به نحو مناسب تفکیک کند . به طور نمونه حذف هر گونه عطف متقابل بین صورت های مالی و جداول پیوست یا یادداشت های جداگانه حسابرسی نشده به طور مجزا از صورت های مالی یا در شرایطی که ممکن نیست قرار دادن همه یادداشت های حسابرسی نشده به صورت فشرده در انتهای یادداشت های الزامی صورت های مالی و مشخص کردن آنها با عنوان (حسابرسی نشده) اگر مدیریت این تفکیک را انجام ندهد حسابرس باید در گزارش خود تصریح کند که اطلاعات یادشده حسابرسی نشده است..
استاندارد حسابرسی ۷۰۵(اظهارنظر های تعدیل شده در گزارش حسابرس مستقل)
انواع اظهار نظر های تعدیل شده عبارتند از ۱)اظهارنامه مشروط۲)اظهارنظر مردود۳)عدم اظهارنظر.
نوع اظهارنظر بستگی دارد به ۱)ماهیت موضوعی که منجر به تعدیل شده است از جمله الف) وجود تحریف در صورت های مالی ب) محدودیت در کسب شواهد حسابرسی کافی و مناسب ج) ابهام اساسی .
| ماهیت مسئله که منجر به تعدیل شده است | کم اهمیت | با اهمیت | اساسی |
| تحریف | مقبول | مشروط | مردود |
| محدودیت | مقبول | مشروط | عدم اظهار نظر |
| ابهام | مقبول | ابهام از نوع تداوم فعالیت: افشای کافی:مقبول با درج بند ابهام در تداوم فعالیت. افشای ناکافی:مشروط سایر ابهام ها به جز تداوم فعالیت: افشای کافی:مقبول با درج بند تاکید بر مطلب خاص افشای ناکافی:مشروط | درصورت افشا: عدم اظهار نظر در صورت عدم افشا: مردود. |
استاندارد حسابرسی ۷۰۶(بند های تاکید بر مطلب خاص و سایر بند های توضیحی در گزارش حسابرس مستقل)
بند تاکید بر مطلب خاص :
هدف حسابرس جلب توجه استفاده کنندگان به موضوعی که علی رغم ارایه یا افشای مناسب در صورت های مالی برای درک صورتهای مالی توسط استفاده کنندگان اهمیت ویژه ای دارد این بند بلافاصله بعد از بند اظهار نظر درج میگردد .حسابرس بند تاکید بر مطلب خاص را باید به شرطی در گزارش خود درج کند کهشواهد حسابرسی کافی و مناسب مبنی بر عدم وجود تحریف با اهمیت در صورت های مالی کسب کرده باشد و لازم است تصریح نماید که اظعار نظر وی با توجه به این موضوع خاص تعدیل نشده است.
سایر بند های توضیحی :
هدف حسابرس جلب توجه استفاده کنندگان به هر موضوع دیگری است که برای درک استفاده کنندگان از حسابرسی،مسیولیت حسابرس یا گزارش حسابرس مربوط تلقی شود این بند بلافاصله پس از بند اظعار نظر و بند تاکید بر مطلب خاص درج میگردد.
اطلاع رسانی به ارکان راهبری:
اگر حسابرس قصد داشته باشد بند تاکید بر مطلب خاص یا سایر بند های توضیحی را در گزارش حسابرس درج کند باید محتوای این بند ها رادر ارکان راهبری واحد تجاری در میان بگذارد .
شما عزیزان میتوانید برای کسب اطلاعات درباره ی استاندارد های ۷۱۰-۷۲۰-۸۰۰ با شماره تماس ۹۱۰۳۵۳۰۱ در تماس باشید.